|
نمی دانیم بگوئیم
یاد آن روزها بخیر !؟
هنوز یادمان نرفته است
روزگاری ما در كنار كوه های سر به فلك كشیده تنهای
تنها بودیم...
شهرداری منطقه 22 به تازگی دایر شده بود، در ساختمانی
كه كمتر شباهتی به ساختمان اداری داشت در یك كتابخانه
قدیمی؛ مردمی كه می آمدند
و می رفتند ؛ كوله باری از گلایه را به همراه خود
می آوردند و می بردند:
از مسیر طولانی رفت و برگشت ، عدم امنیت، از كرایه
بالای ماشین ها و ...
ابتدا با راه اندازی دو دستگاه مینی بوس كه هر بیست
دقیقه بین ساختمان اصلی و سه راه چشمه قدیم
(میدان المپیك) در رفت و آمد باشند و مردم را به مقصد
برسانند ، سعی در جلب رضایتمندی مردم داشتیم.
و اكنون ...
|