مطالعات  انجام شده نشان می دهد كه متوسط پوشش علفی در تیپ سوزنی برگ 10/2 درصد بوده است . عواملی را كه می توان علت نقصان پوشش علفی در قطعات سوزنی برگ دانست ، خاصیت آللوپاتی گونه كاج تهران ، كمبود رطوبت مورد نیاز پوشش علفی ، كوبیدگی شدید خاك ، تراكم زیاد درختان كاج در واحد سطح ، نور و حرارت كم و فراوانی لاشبرگ و سوزنهای ریخته شده در این قطعات می باشند.
 

حداكثر پوشش علفی مابین درختان پهن برگ با 100 درصد و در بین درختان كاج تا 45 درصد مشاهده شده است . از طرف دیگر نسبت متوسط سطوح خالی از پوشش گیاهی در تیپ پهن برگ خالص 22 درصد ، در تیپ پهن برگ مخلوط 30/5 درصد و تیپ سوزنی برگ 78/7 درصد مساحت كل هر تیپ بوده است . حداكثر سطوح با پوشش خاكی صرف ، در میان سوزنی برگان تا صد درصد و در پهن برگان خالص تا 70 درصد دیده شده است .

بررسی های جدید نشان می دهد كه بیوماس گیاهی زیر اشكوب در جنگلهای اقاقیا حدوداً سه برابر جنگلهای كاج است یعنی دامنه تغییرات بیوماس گیاهی زیراشكوب جنگلهای اقاقیا حدوداً سه برابر جنگلهای كاج است یعنی دامنه تغییرات بیوماس گیاهی زیراشكوب جنگلهای كاج بین 60 گرم در متر مربع و در پوشش گیاهی زیراشكوب اقاقیا بین 18-150 گرم در متر مربع می باشد . غالبیت گیاهان زیراشكوب با گیاهان گندمی و علفهای یكساله است . و پس از ان علفیهای چند ساله و آخر ، گیاهان بوته ای و چوبی قرار دارند كه درصد آنها بسیار ناچیز است .
 

میانگین تعداد گونه ها در جنگل اقاقیا 5/1 و در جنگل كاج 2/5 می باشد . در جنگلهای كاج گونه های گیاهی خیلی كم دیده می شوند و فقط تعداد معدودی از گراسها و گیاهان بردبار به شرایط نامطلوب وجود دارند .