مقدمه
بالا
طراح باید
تعداد ظرفیت و
نوع (مسافر و
باربر و…)
آسانسورهای ساختمان را
در مراحل اولیه
طراحی تعیین نموده و
براساس اطلاعات حاصله و
مقررات جانمایی می کند. پیش بینی تمهیدات
لازم متناسب با شرایط
اقلیمی به عهده طراح میباشد .
۱- ساختمانهای بیش از
چهار طبقه با
حداکثر
طول مسیر حرکت
بیش از
۵/۱۰ متر (کف ورودی اصلی تا کف آخرین توقف)
تعبیه آسانسور الزامی
می باشد.
(معمولا بیش از ۴ طبقه )
۲- در ساختمانهای ۸ طبقه با طول مسیر
حرکت ۲۸ متر
و بیشتر
باید حداقل دو
دستگاه آسانسور پیش بینی شود .
حتی اگر از
نظر
محاسبات تعداد و
ظرفیت یک دستگاه آسانسور
کفایت کند .
۳- در کلیه ساختمانهای
باطول مسیر حرکت بیش از
۲۸ متر حداقل یک
دستگاه آسانسور
مناسب حمل بیمار (برانکاردبر) نیز
باید پیش بینی شود. این
آسانسور
باید با
علامت مخصوص قابل رؤیتی مشخص شده و کلیه
طبقات راسرویس دهد.
۴- در ساختمانهایی که وجود
آسانسور
یا آسانسورها الزامی میباشد باید حداقل یکی
از آسانسورها قابلیت حمل صندلی چرخدار را دارا
باشد.
جانمایی آسانسورها
بالا
- طراح باید محل
صحیح قرارگیری آسانسورها در یک ساختمان و
سهولت دسترسی و رفت و آمد مسافرین و هدایت
آنها به سمت آسانسورها را تعیین کند.
- پس
از مشخص شدن تعداد و ظرفیت آسانسورها طراح
باید با توجه به موارد زیر مکان صحیح قرارگیری
آسانسورها را تعیین نماید:
۱-
آسانسورها باید در مرکز یا مراکز حرکتی و
ترافیکی ساختمان قرارگیرد به طوریکه با
کمترین حرکت و جابجایی مسافر یا بار بتوان
از نقاط مختلف ساخنمان به آنها دسترسی
پیدا نمود.
۲- حداکثر فاصله پیاده رو
از ورودی ساختمان یا در آپارتمانها برای
سوارشدن بر آسانسورها در هر طبقه ۴۵متر.
توصیه : درصورتیکه تعداد
آسانسورها بیش ازیک دستگاه باشد می توان
آنها را در کنار یا روبروی هم جای داد.
نحوه محاسبه تعداد و ظرفیت آسانسورها
بالا
انتخاب ظرفیت و
تعداد آسانسور یک تصمیم اساسی در طراحی
ساختمان است و هرگونه اشتباهی ممکن است منجربه
کاهش رضایت مسافرین به علت زمانهای طولانی
انتظار گردد و یا فضای مفید از ساختمان رابه
هدر دهد که نتیجه هر دو ضرر اقتصادی است.
مسئولیت تعیین ظرفیت وتعداد آسانسور با مهندس
طراح است و طراح شخصاً و یا توسط مشاورین
آسانسورهای مناسب را باید پیش بینی نماید.
با توجه به پیشرفت سریع تکنولوژی مخصوصاً
درمبحث الکترونیک توصیه می شودکه در محاسبات
ترافیک از مشاورین متخصص در این زمینه استفاده
شود.
طبقه اصلی :
سطحی که
معمولاً پیاده ها از سطح خیابان به آن
دسترسی دارند. اگر دسترسی به آسانسور از
سطوح مختلف وجود داشته باشد در این صورت
پایین ترین طبقه به عنوان طبقه اصلی محسوب
می شود.
- زمان
انتظار در طبقه اصلی:
بین دو
نوبت حرکت متوالی کابین آسانسور در
طبقه اصلی میباشد.
- ظرفیت
جابجایی(یک یاچندآسانسور)
درصدی
از جمعیت ساختمان که آسانسور یا
آسانسورها میتوانند در زمان معینی
جابجا نماید.
- زمان
تئوری سفر
زمان
تئوری مدت زمانی است که کابین
آسانسوربین دورترین طبقات ازهم درحرکت
است (زمان سفر بخش بر زمان سرعت)
عمق (عرض یا طول هم راستای عمق کابین
) راهرو مقابل ورودیهای کابین
|
نوع ساختمان |
جایگذاری آسانسور |
عمق راهرو مقابل ورودیهای کابین |
|
مسکونی |
تکی |
برابر یا
بزرگتر از عمق کابین |
|
گروهی درکنارهم |
برابر یا
بزرگتر از ۵/۱ متر یا بزرگترین عمق کابین
در گروه (هرکدام که بزرگتر باشد) |
|
گروهی روبروی
هم |
برابر یا
بزرگتر از ۱/۲ متر یا مجموع بزرگترین
عمق آسانسورهای (روبروی هم هرکدام که
بزرگتر باشند) |
|
غیرمسکونی
به استثنای آسانسور
تخت بر |
تکی |
برابر یا
بزرگتر از ۵/۱ برابر عمق کابین |
|
گروهی درکنارهم |
برابر
یا بزرگتر از ۴/۲ متر یا ۵/۱ برابر بزرگترین
عمق کابین در گروه (هر کدام که بزرگتر
باشند) |
|
گروهی روبروی
هم |
برابر یا
بزرگتر از مجموع بزرگترین عمق کابین های
روبروی هم حداکثر ۵/۴ متر
|
جدول
محاسبه تعداد و نوع و سرعت آسانسور
در مجتمع ها
با در
نظر گرفتن طبقات
|
تعداد
طبقات |
تعداد
واحد
در
هر
طبقه |
تعداد
آسانسور |
نوع
آسانسور |
سرعت
آسانسور |
|
۵
طبقه |
۲ و ۳ و ۴ و ۵
واحد |
۱ |
۶۳۰ Kg × ۱ |
۰/۶۳ m/s |
|
۵
طبقه |
۶ و ۷ و ۸ |
۱ |
۶۳۰ Kg × ۱ |
۱
m/s |
|
۵
طبقه |
۹ و ۱۰ |
۲ |
۶۳۰ Kg × ۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۱
m/s |
|
۶ طبقه |
۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۵ |
۱ |
۶۳۰ Kg × ۱ |
۱
m/s |
|
۷ طبقه |
از ۱ تا ۱۰ |
۲ |
۴۰۰ Kg × ۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۱
m/s |
|
۸ طبقه |
از ۱ تا ۱۰ |
۲ |
۴۰۰ Kg × ۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۱/۶
m/s |
|
۹ طبقه |
از ۱ تا ۱۰ |
۲ |
۴۰۰ Kg × ۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۱/۶
m/s |
|
۱۰ طبقه |
از ۱ تا ۱۰ |
۲ |
۴۰۰ Kg × ۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۱/۶
m/s |
|
۱۱ طبقه |
از ۱ تا ۱۰ |
۲ |
۴۰۰ Kg × ۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۱/۶
m/s |
|
۱۲ طبقه |
از ۱ تا ۱۰ |
۲ |
۶۳۰ Kg × ۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۱۳ طبقه |
از ۱ تا ۱۰ |
۲ |
۶۳۰ Kg × ۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۱۴ طبقه |
از ۱ تا ۸ |
۲ |
۶۳۰ Kg × ۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۱۴ طبقه |
۹ و ۱۰ |
۳ |
۶۳۰ Kg ×
۲
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۱۵ طبقه |
از ۲ تا ۶ |
۲ |
۶۳۰ Kg × ۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۱۵ طبقه |
از ۷ تا ۱۰ |
۳ |
۶۳۰ Kg ×
۲
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۱۶ طبقه |
از ۲ تا ۵ |
۲ |
۶۳۰ Kg × ۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۱۶ طبقه |
از ۶ تا ۱۰ |
۳ |
۶۳۰ Kg ×
۲
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۱۷ طبقه |
از ۲ تا ۵ |
۲ |
۶۳۰ Kg ×
۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۱۷ طبقه |
از ۶ تا ۱۰ |
۳ |
۶۳۰ Kg ×
۲
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۱۸ طبقه |
از ۲ تا ۵ |
۲ |
۶۳۰ Kg × ۱
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۱۸ طبقه |
از ۶ تا ۱۰ |
۳ |
۶۳۰ Kg ×
۲
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۱۹ طبقه |
از ۲ تا ۱۰ |
۳ |
۶۳۰ Kg ×
۲
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
|
۲۰ طبقه |
از ۲ تا ۱۰ |
۳ |
۶۳۰ Kg ×
۲
۱۰۰۰ Kg × ۱ |
۲/۵
m/s |
راه پله و پلکان :
بالا
۱) تمام پلکان
هایی که در راه خروج واقع شوند باید دارای
ساختاری پایدار و ثابت باشند.عرض راه پله ها و
پاگردها نباید در هیچ قسمت از طول مسیر کاهش
یابد .
۲) پاخور تمام پله ها باید از یک جنس و با یک
نوع پرداخت بوده و تمام تدابیر لازم به منظور
ممانعت از لغزندگی بر روی سطح آنها اتخاذ گردد
.
۳) عرض راه پله می بایست حداقل ۱۱۰ سانتی متر
عرض مفید داشته باشد ، مگر آنکه مجموع تعداد
متصرفان تمام طبقات استفاده کننده از راه وپله
کمتر از ۵۰ باشد که در آن صورت عرض مفید می
تواند به حداقل ۹۰ سانتی متر کاهش داده شود .
همچنین هر راه پله باید دست کم ۲۰۵سانتی متر
تا سقف بالای خود ارتفاع داشته و بین هر دو
پاگرد متوالی آن ، حداکثر فاصله قائم ۳۷۰
سانتی متر باشد.
۴) ارتفاع هر پله حداکثر ۱۸ و حداقل ۱۰ سانتی
متر می باشد و هر کف پله باید حداقل ۲۸ سانتی
متر پاخور و حداکثر ۲ درصد شیب داشته باشد ..
در مواردی که پله ای به سطح شیبدار مانند کف
پیاده رو منتهی شود ، اختلاف ارتفاع مجاز بین
سرآن حداکثر ۸ سانتی متر به ازای هر متر طول
پله توصیه می شود .
۵) درصورت استفاده از پله های قوسی می بایست
حداقل اندازه پاخور هر پله درفاصله ۳۰ سانتی
متری از باریکترین قسمت ، ۲۸ سانتیمتر بوده و
اندازه شعاع قوس کوچکتر پله از دو برابر عرض
آن کمتر نباشد .
۶) استفاده از پله های مارپیچ در راههای خروج
برای حداکثر ۵ نفر مجاز است ، درضمن در صورت
استفاده از این پله ها، عرض مفید پله نباید از
۶۵ سانتیمتر کمتر باشد و ارتفاع هر پله نباید
از ۲۴ سانتیمتر بیشتر باشد . لازم به ذکر است
که ارتفاع راه پله نیز از ۲۰۰ سانتی متر کمتر
نباشد و اندازه پاخور هر پله ، در فاصله ۳۰
سانتیمتری از باریکترین قسمت پله حداقل ۲۰
سانتیمتر باشد .
۷) پلکانهای واقع در راه خروج با شیب بیش از ۱
به ۱۵ باید در هر دو طرف دارای نرده دست انداز
باشند . همچنین پلکان های عریض باید به ازای
هر ۷۵ سانتیمتر از عرض مفید خود ، حداقل دریک
سمت نرده دست انداز داشته باشند. لازم به ذکر
است که پلکانهای واقع در خانههای یک یا دو
خانواری و سایر واحدهای مسکونی کوچک
می توانند فقط در یک سمت نرده داشته باشند .
ابعاد پلکان ها
:
|
پلکان |
ارتفاع پله (mm) |
عرض پله (mm) |
شیب (درجه) |
|
حداقل |
بهینه |
حداکثر |
حداقل |
بهینه |
حداکثر |
بهینه |
حداکثر |
|
پلکان خصوصی |
۱۰۰ |
۱۷۵ |
۱۹۰ |
۲۲۵ |
۲۵۰ |
۳۵۰ |
۳۵ |
۴۰ |
|
پلکان
نیمه عمومی |
۱۰۰ |
۱۶۵ |
۱۹۰ |
۲۵۰ |
۲۷۵ |
۳۵۰ |
۳۱ |
۳۸ |
|
پلکان عمومی |
۱۰۰ |
۱۵۰ |
۱۸۰ |
۲۸۰ |
۳۰۰ |
۳۵۰ |
۲۷ |
۳۳ |
کانال تخلیه زباله
:
بالا
برای ساختمان
های مسکونی بیش از چهار طبقه ، استفاده از
کانال تخلیه زباله بهترین روش جمع آوری زباله
محسوب می گردد . کانال تخلیه زباله یک کانال
عمودی است که زباله از طریق قیف های موجود در
ساختمان به درون آن سرازیر می شود و در ظرف
زیر کانال جمع آوری و ذخیره
می گردد . کانال های تخلیه زباله از لوله های
استوانه ای سفالی ، بتنی یا سیمان آزبستی با
حداقل قطر داخلی ۴۵۰mm ساخته
می شوند . سطح صاف و نفوذ ناپذیر لوله ها
حداقل مانع را در برابرحرکت زباله ها به پایین
کانال فراهم می سازد و در ضمن کار تمیز کردن
کانال با شستن دوره ای آن تسهیل می گردد. لوله
های پوشش از نظر ایجاد تکیه گاه و حفاظت در
برابر آتش سوزی در چاهی آجری یا بتنی محصور
می شوند. قیف های فلزی موجود در هر طبقه امکان
دستیابی به کانال تخلیه زباله را فراهم
می سازند. پهنای این قیف ها نباید از ۳۵۰mm و
ارتفاع آنها از ۲۵۰mm بیشتر باشد . قیف ها
باید در بالکنهای دسترسی باز عمومی یا در
راهروهای کاملاً تهویه شده به دور از اتاقک
های مسکونی و یا در راهروهای جداگانه ی کاملا"
تهویه شده با ساخت آتشپاد جدا از راهروهای رفت
و آمد اصلی قرار گیرند . در پایین هر کانال
اتاقک ظرف زباله قرار دارد . زمانی که ظرف
زباله پر می شود کانال با یک کرکره ی فولادی
مسدود می گردد و پس از تعویض ظرف پر با یک ظرف
خالی مجدداً کانال باز می شود . بسته به حجم
زباله موجود ، ظروف مختلفی مورد استفاده قرار
می گیرند ، به عنوان مثال ظرف منفرد چرخدار
۹۵/۰ میلیمتر مکعب ، ازیک مجموعه ی ظرف منفرد
بر روی یک میز گردان، یک مجموعه کیسه زباله بر
روی میز گردان یا یک ظرف بزرگ منفرد .
کانال تخلیه زباله باید به همراه یک کلاهک
هواکش انتهایی با قطری مشابه با خود کانال تا
بالای سطح بام ادامه پیدا کند و در مواردی که
این کار ممکن نیست از لوله ی هواکش و کلاهک کم
قطرتری استفاده می شود . تهویه ی کانال تخلیه
زباله و راهروهای محل قرار گرفتن قیف ها نکته
بسیار مهمی است .
با استفاده مناسب از کانال ، تعویض دوره ای
ظرف زباله جهت اجتناب از سرریز شدن آن و تمیز
کردن کانال و اتاقک ظرف زباله ، سیستم کانال
تخلیه زباله برای جمع آوری زباله ی ساختمان
های چند طبقه رضایت بخش است .
سیستم گارچی "garchey " : در این روش دفع
فاضلاب سبک ، زباله از طریق خروجی بزرگ یک
سینک به داخل فاضلاب جا گرفته در محفظه ی
زباله ی زیر سینک تغذیه می شود. فاضلاب سبک
سینک به داخل محفظه زباله جاری شده و آن را پر
می کند . زمانی که لوله ی فاضلاب سبک پر شد ،
استفاده کننده آن را بالا می آورد و محتوای آن
همراه آب از طریق لوله قائم ۱۵۰mm فاضلاب سبک
به اتاقک جمع آوری منتقل می گردد . تمامی
لوازم بهداشتی سبک از نظر کمک به انتقال زباله
ها به پایین ، به این لوله متصل می شوند.
لوازم بهداشتی دارای فاضلاب سنگین به داخل
لوله ی فاضلاب قائم جداگانه تخلیه می شوند .
اتاقک جمع آوری زباله ی گارچی هفته ای یک بار
به داخل تانکری تخلیه می شود که با گرفتن آب
زباله ها آنها را متراکم کرده و حمل می کند .
آب اضافی به داخل فاضلاب تخلیه می شود . مواد
بزرگتری همچون کاغذها و ظروف را باید بیش از
فرستادن به درون سیستم خرد کرد . این سیستم
دفع زباله به خاطر هزینه ی اولیه ی بالا و
هزینه های نگهداری ناشی از بی دقتی در استفاده
، مورد استفاده وسیعی نداشته است .
طراحی دودکش ها :
بالا
- طراحی و مساحت
دودکش باید به گونه ای باشد که در آن جریان
لازم برای انتقال همه گازهای حاصل ازاحتراق به
هوای خارج از ساختمان ایجاد شود.
- سیستم دودکش باید به گونه ای طراحی و ساخت
شود که عمل احتراق در دستگاه با سوخت مایع یا
گاز طبق توصیه سازنده دستگاه در شرایط ایمنی و
اطمینان بخش انجام گیرد.
- سیستم دودکش باید از نقطه اتصال به دستگاه
یا کلاهک تعادل تا انتهای درخارج از ساختمان
به صورت یک سیستم به هم پیوسته و درزبندی شده
باشد و از هیچ نقطه آن گازهای حاصل احتراق به
داخل فضاهای ساختمان نشت نکند.
- هر دهانه باز در طول دودکش (لوله رابط
باطول دودکش قائم) باید به دریچه فلزی مقاوم
در برابر دمای کاردودکش و بدون نشت مسدود شود.
- سیستم دودکش باید در برابر ضربات فیزیکی و
صدمات خارجی مقاوم باشد.
- لوله رابط دودکش قائم باید با بست ها و
تکیه گاههای مناسب برای تحمل وزن و دمای کار
دودکش درمحل خودثابت شود.
- هیچ یک از اجزای سیستم دودکش نباید از داخل
کانال هوا یا پلونوم های آن عبورکند.
- اگر قسمتی از دودکش یا لوله رابط آن ازداخل
فضای دیگر غیر از فضای محل نصب دستگاه با سوخت
مایع یا گاز عبور کند باید در داخل محفظه ای
بامصالح دست کم دو ساعت مقاوم در برابر آتش
قرار گیرد.
- زیر دودکش قائم باید یک اتصال تخلیه تقطیر
بخار آب پیش بینی شود.
- دودکش قائم فلزی باید روی پایه ای ازمصالح
ساختمانی مقاوم در برابر وزن دودکش و دمای آن
قرار گیرد.
- دهانه دودکش قائم با در رابط آن که به یک
دستگاه با سوخت مایع یا گاز متصل میشود باید
دست کم برابر دهانه خروجی دستگاه باشد.
- قسمت پایین دودکش قائم باید دست کم ۳۰
سانتیمتر در زیر پایین ترین اتصال رابط به آن
ادامه یابد.
در هر قسمت از فضاهای ساختمان که در اشغال و
تصرف انسان باشد و تعویض هوای مورد نیاز با
تهویه طبیعی ممکن باشد تعویض هوای طبیعی باید
پیش بینی شود و تعویض هوای مکانیکی لازم نیست
.
تعویض هوا طبیعی هر فضا باید از راه دهانه های
باز یا بازشوی آن فضا به هوای بیرون از
ساختمان از قبیل در و پنجره و دریچه شبکه و
مانند آن صورت گیرد.
سطح بازشوی دهانه هر فضا به هوای خارج باید
دست کم ۴ درصد سطح زیربنای آن فضا باشد که
تعویض هوای طبیعی آن مورد نظر است.
الف- برای فضائی که دهانه بازشوی مستقیم به
هوای بیرون ندارد باید از طریق فضای مجاور
تهویه شود . دهانه بازشوی بدون مانع این دوفضا
حداقل ۸ درصد سطح زیربنای فضای اصلی موردنیاز
باشد به طوریکه نباید از ۲ مترمربع کمتر باشد.
سطح دهانه بازشوی فضای مجاور به هوای بیرون
باید برای سطح زیربنای کل دو فضا محاسبه و
اندازه گیری شود.
ب- فضای واقع در زیرزمینی که تعویض هوای طبیعی
آن مورد نظر باشد ممکن است از راه یک دهانه
بازشوی قائم و یک دهانه بازشوی افقی به هوای
بیرون مربوط شود دراین صورت عرض مفید فضای باز
خارج که دهانه قائم به آن بازمیشود باید دست
کم ۵/۱ برابر عمق بازشوی قائم باشد.
۱- محل تاسیسات : زیرزمین آخر
۲- منبع انبساط : برج خنک کننده و منبع ذخیره
آب (باقوانین ومقررات ملی ۴۰۰۰ لیتر) در صورت
نیاز به ظرفیت بیشتر اطراف آن ها بایستی با
پروفیل ها حفاظت گردد.
۳- با توجه به حجم موتورخانه مهندس طراح باید
آرایش و محاسبه نماید.
۴- دودکش باید به طورقائم از ارتباط بر بام به
صورت کلاهک و از نظر ارتفاع طبق مقررات ملی
ساختمان رعایت شود.
۵- دستورالعملهای موارد اجرایی تاسیسات وظیفه
واحد کنترل کیفی و مشاور مربوط معماری و
شهرسازی ابلاغ گردد.
آشنایی با سیستم تصفیه به وسیله مخزن سپتیک septic tank
بالا
مخزن سپتیک روشی بسیار ساده برای تصفیه مقدماتی فاضلابهای شهری اعم از خانگی یا تجاری
می باشد . در این روش که فرایند تصفیه غیر هوازی بکار گرفته شده است مواد جامد فاضلاب
ته نشین شده است و مواد محلول توسط میکرو ارگانیزمهای غیر هوازی تا حدود زیادی تجزیه
می گردند.
مخزن سپتیک در نظر گرفته شده قابل ساخت با آجر و یا بتن می باشد که از نوع مرحله ای
و متشکل از ۳ بخش جداگانه است :
بخش اول (اولین مخزن ) برای ته نشین سازی لجن فاضلاب و بخش های دوم و سوم برای حذف
مواد آلی محلول می باشد .
در مخازن (بخش های ) ۲ و ۳ از آجر سفالی مخصوص سقف ساختمانها استفاده می شود به طوریکه
تقریباً ۵۰ درصد از حجم مخزن را آجر سفالی اشغال می نماید . گره چیدن آجرها بسیار مهم
است به طوریکه آجرها در قسمت به سمت بالا حرکت نماید .
سازه و جنس مخزن
بالا
مخزن سپتیک باید با مصالح ساختمانی ، آجر یا ترجیحاً بتن ساخته و احداث شود . در صورت
استفاده از آجر حداقل ضخامت دیوارها ۴۵ سانتی متر و در صورت استفاده از مخازن بتنی
حداقل ضخامت دیوارها ۲۵ سانتی متر در نظر گرفته شود .
سقف سپتیک از نوع تیرچه بلوک پیشنهاد می شود . روی سقف هر بخش یک دریچه بازدید برای
رفع گرفتگی احتمالی و یک لوله ونت برای تخلیه هوا و گازهای سپتیک باید نصب شود.
محل استقرار سپتیک
بالا
محل احداث سپتیک با توجه به موقعیت زمین و در نقطه ای باید باشند که از نظر هیدرولیکی
فاضلابهای خانگی به آن به طورثقلی وارد شوند . همچنین در آینده که سیستم اگو( شبکه
جمع آوری فاضلابها) راه اندازی شود می توان لوله فاضلاب را به طور مستقیم و بدون عبور
از سپتیک به شبکه متصل نمود .
لوله و اتصالات
بالا
به طور کلی به دلیل خاصیت خوردگی فاضلاب کلیه لوله ها و اتصالات باید در برابر خوردگی
مقاوم باشند . لوله ورودی می تواند سیمانی ، پی وی سی ، پلی اتیلنی و یا چدنی باشد
همچنین لوله ارتباط می تواند از جنس پی وی سی یا پلی اتیلنی باشند .
حداقل قطر لوله برای یک ساختمان مسکونی یک خانواری ۴ اینچ ( ترجیحاً ۶ اینچ ) و برای
یک ساختمان مسکونی ۲۵ واحدی ۱۰ اینچ در نظر گرفته شود .
برای ساختمان های با تعداد بیشتر لوله هایی با قطر بیشتر انتخاب شوند . لوله ی خروجی
از آخرین مرحله سپتیک باید به طورمستقیم داخل خاک و ترجیحاً حدود ۵۰ سانتی متر زیر
سطح زمین قرار بگیرد . این لوله باید دارای سوراخ های به قطر ۱ سانتی متر و در هر متر
طول به تعداد حداقل ۱۰۰ متر عدد باشد.
تا پساب سپتیک زیر زمینی در خاک پخش شود . استفاده از یک چاه جاذب کم عمق نیز برای
دفع پساب خروجی از سپتبک توصیه می گردد .
مشخصات اجرایی
بالا
۱- ابعاد مخزن سپتیک
حجم مخزن ۲ الی ۴ متر مکعب به ازای هر واحد مسکونی ( خانواده )
(به عنوان مثال برای یک بلوک ۵۰ واحدی مخزنی به حجم ۱۰۰ متر مکعب نیاز است ولی برای
ساختمانها با واحد کمتر از واحد ۳ متر مکعب به ازای هر واحد در نظر گرفته شود .)
۲- مقاوم سازی بدنه تونل در برابر آسیب های مختلف ( رانش زمین ، زلزله و ...)
۳- حفاظت بدنه تونل از رطوبت ( برای کف ، بلوکاژ زیر فنداسیون و مواد عایق کننده در
کف و برای دیوارها و سقف ، عایق ساخته پی وی سی توصیه می شود .
۴- سیستم جمع آوری و تخلیه مالیات جاری در داخل تونل ( در فواصل ۱۰۰ متر کفشوی پیش
بینی گردد که به چاه جذبی هدایت گردد .)
۵- ایجاد امکانات تهویه ( در فواصل ۱۵۰ متر دریچه هایی بر روی سقف پیش بینی گردد که
به صورت یکی در میان تخلیه هوای تونل انجام گیرد .)
۶- تامین روشنایی داخل تونل و فضاهای جنبی( به صورت نور مصنوعی می باشد که درسقف تونل
نصب می گردد )
۷- منهولها و دسترسی ها ( جهت ورود و خروج به تونل و انتقال وسایل و تجهیزات به داخل
تونل پیش بینی گردد.)
بالای
صفحه
|
