شكل زمین (توپوگرافی)
 

محدوده پارك چیتگر دارای شكل مشخصی نیست و به تبعیت از خصوصیات محیط و دسترسیها و عملكردهای موجود تعریف شده است. از جانب جنوبی توسط اتوبان تهران ـ كرج، از جانب غربی توسط بافت مسكونی پیكانشهر و باغ ملی گیاه شناسی، از جانب شمالی به وسیله زمینهای زراعتی و از جانب شرقی به وسیله تاسیسات ورزشی تعریف می گردد .

جهت بررسی شكل زمین باید سه مولفه شیب، جهت و ارتفاع را مورد بررسی قرار داد از نظر شیب منطقه چیتگر در نقاط مختلف خود دارای پستی و بلندیهای بسیار است كه در ارتباط بامناطق مختلف، نوسانات شیب زیاد است و از صفر شروع شده و تا 80 % می رسد. پستی و بلندیهای عمده منطقه را تپه و ماهورها تشكیل می دهند و در محدوده مورد نظر بیشتر طبقات شیب دو، چهار و پنج وجود دارند ( یعنی شیب بین 2 تا بالای 30 درصد می باشد )

از نظر جهت شیب، شیب كلی منطقه رو به جنوب غرب است و در محدوده مورد نظر جهات غالب شیب شامل جنوب غربی و شمال شرقی می باشند. حداكثر ارتفاع منطقه 1313 متر از سطح دریا و حداقل آن 1225 متر میباشد، لذا اختلاف ارتفاع پایین ترین و بالاترین نقطه منطقه 88 متر است و متوسط ارتفاع از سطح دریا 1269 متر است. حداكثر ارتفاع محدوده مورد نظر 1300 متر از سطح دریا و حداقل آن 1230 متر است و لذا اختلاف ارتفاع پایین ترین و بالاترین نقطه محدوده مورد مطالعه 70 متر می باشد .