زمین شناسی محدوده مورد مطالعه:
 

 در بررسی زمین شناسی محدوده مورد مطالعه از مطالعات شركت جهاد تحقیقات خاك و آبخیزداری كه در سال 1379 در اختیار گذاشته شده، استفاده گردیده است.

محدوده انتخاب شده در دشت سر تهران قرار گرفته است و مواد مادر خاك محدوده از رسوبات تشكیلات البرز است كه عمدتاً آهكی هستند و در بعضی قسمتها مارن هم مشاهده می شود. جنس سنگ مادر، اغلب آهكی و توف مي‌باشند محدوده مورد نظر در بخش دامنه جنوبی البرز واقع شده است كه پس از دامنه، زمینهای مسطح و در نقاطی هم، اراضی تپه ماهوری نسبتاً مرتفعی قرار گرفته اند. دشت سر تهران در فرو نشست رشته كوه البرز در راستای گسله‌های گوناگون تشكیل شده است واقع شده است. این فرو نشست از دو بخش كوهپایه در شمال كه به وسیله بازندگی شمال تهران از چینهای كناری البرز جدا می شود و فرو نشست شمالی ایران مركزی در جنوب، تشكیل شده است. ستبرای نهشته های آبرفتی گستره كوهپایه تهران در بعضی از جاها به بیش از 1000 متر می رسد. دشت تهران اولین و شمالی ترین بخش توپوگرافی فرونشست شمال ایران مركزی را تشكیل می دهد كه از قسمت شمالی به تدریج به بلندیهای طرشت ـ عباس آباد و از سمت جنوب به وسیله گسله تهران شمال ـ ری فرونشست ری وصل می شود. نوع رسوبات تشكیل دهنده دشت تهران را بیشتر سازنده آبرفتی تهران و آبرفتهای كنونی تشكیل می دهند. نهشته های آبرفتی منطقه تهران كه از كوهپایه های البرز تا فرونشست جنوبی تهران گسترش دارد،‌ حاصل فعالیت رودخانه ها و سیلابهای فصلی جریان یافته از كوههای البرز می باشند .

به طور كلی نهشته های آبرفتی تهران به بخشهایی تقسیم می شوند كه در مناطق كن، اوین، قیطریه عباس آباد، گردنه قوچك و منطقه چیتگر گسترش دارد

جمع بندی : در مجموع از نظر زمین شناسی سازند عمومی منطقه از آبرفتهای مخروطه افكنه ای می باشد كه باعث شده است میزان سنگریزه در افق های سطحی افزایش یابد .