آلاینده های سمی هوا
آلاینده های سمی هوا، مواد آلاینده حاصل از منابع طبیعی یا منابع انسان ساخت می باشند و قادرند به محیط زیست یا سلامتی انسان آسیب بزنند. از جمله این ترکیبات می توان به ایروسل ها ( Aerosols )، مواد لاستیکی ( Asbestos )، کلروفلئوروکربن ها ( CFCs )، هیدروکلروفلئوروکربن ها ( HCFCs )، مواد رادیو اکتیو و غیره اشاره نمود.
بطور ساده خطرات بهداشتی، میزان و احتمال مواجهه شخص با مشكلات بهداشتی می باشد. هنگامی كه فردی در معرض آلاینده های سمی قرار می گیرد، خطرات بهداشتی در مورد وی افزایش می یابد. استنشاق یا تنفس آلاینده های سمی می تواند احتمال ابتلاء به بیماریها و مشكلات تنفسی را در جامعه افزایش دهند. بعنوان مثال، استنشاق بخارات بنزن كه به هنگام سوخت گیری اتومبیل منتشر می گردند منجر به مشكلات تنفسی و بیماری هایی مانند سرطان خون می گردد. استنشاق هوای سمی می تواند خطراتی غیر از ابتلاء به سرطان، مانند اختلال در سیستم تناسلی و نفخ را نیز افزایش دهد. آلاینده های سمی كه بیشترین اهمیت را دارند، آن دسته از موادی هستند كه باعث ایجاد مسائل و مشكلات بهداشتی می گردند و تعداد افراد بسیاری را تحت تاثیر قرار می دهند. مسائل بهداشتی می توانند شامل سرطان، سوزش سیستم تنفسی، مسائل سیستم عصبی و كاهش زاد و ولد باشد.
برخی از اثرات بسیار سریع و بمحض تنفس هوای آلوده توسط شخص ظاهر می گردند. این اثرات آنی همچون اشك آلود شدن چشم می توانند ضعیف باشند؛ اما برخی دیگر از اثرات مانند آسیب زدن به شش ها اگر چه آنی هستند، لیكن ضعیف نمی باشند و برخی دیگر از اثرات ماهها یا سالها، پس از مواجهه افراد با آلاینده ها بروز می كنند. سرطان نمونه ای از این دسته اثرات است كه علائم آن با تاخیر مشاهده می گردد.